يك روان شناس گفت: برخي تحقيقات گوياي اين واقعيت است كه فرستنده هاي تلوزيون آمار جرائم را به طور محسوسي بيشتر كرده است.

عزيز احدي ـ مدرس دانشكده خبر اردبيل ـ در گفت وگو با ايسنا با اشاره به تاثير تلويزيون بر كودكان، تصريح كرد: كودكان در خردسالي بيشتر تحت تاثير آموخته هاي رسانه ها از جمله تلويزيون قرار گرفته اند و كودكان و به دليل كمي سن در برخي مواقع نمي توانند جدول خيال را با قوانين خيال واقعيت لازم تشخيص دهند و به همين دليل هنگام تماشاي تلويزيون پرخاشگري را از ديگر رفتارها بيشتر ياد مي گيرند.

احدي ادامه داد: امروزه اكثرا برنامه هاي تلويزيون با خشونت و پرخاشگري همراه است و اغلب داستان هاي فيلم ها و حتي انيميشن ها و كارتون ها با رفتارهاي خشونت آميز و وحشتناك و مسائلي همچون مناقشه قدرت و همبستگي بشري را مطرح مي سازند.

وي تصريح كرد: رسانه ها بخصوص تلويزيون، وحشت و خشونت را ساده گوي كرده و آنها را به عنوان بخشي از آداب و رسوم روزمره زندگي بسياري از خانواده ها قرار مي دهند، خشونت هاي جسماني شامل ضربه زدن، چنگ زدن، لگد زدن، جنگ تن به تن، شلاق زدن و حتي خشونت كلامي شامل تهديد كردن، متلك گفتن، ناسزاگويي و تحقير جز رفتارهاي لاينفك برنامه هاي رسانه يي شده است.

اين مدرس دانشكده خبر اردبيل مدعي شد: برخي تحقيقات گوياي اين واقعيت است كه فرستنده هاي تلوزيون آمار جرايم را به طورمحسوسي بيشتر كرده است؛ دركشورهاي غربي بخصوص آمريكا تحقيق نشان داده كه سه شبكه تلويزيوني دراين كشور دربرنامه هاي خود درهرهفته 92 مورد حمله به اسلحه گرم،113صحنه تجاوز به عنف، 9فقره خفه كردن، 128فقره نزاع با مشت ولگد، 179مورد تخلف از قانون را نشان داده است.

وي ادامه داد: ازسوي ديگر هر كودك تا رسيدن به 14سالگي جمعه 13هزار مورد قتل وتجاوزات مشاهده كرده است. نگراني از خشونت در برنامه هاي تلويزيوني به طور مشخصي با زمينه رشد اخلاقي كودك مرتبط است، متاسفانه رسانه ها در بسياري از مواقع بر پدرها، مادرها، معلم، مدرسه، كتاب و دفتر تربيت كودكان پيشي گرفته است و در حقيقت مي توان جامعه ما را تلويزيون سالار ناميد.

احدي افزود: آمار نشان مي دهد كه استفاده كودكان از تلويزيون درسال هاي اخير افزايش چشمگيري داشته است، طبق اين آمار در سه سالگي ازسه كودك يك نفر، در پنج سالگي از پنج كودك چهار كودك و در كلاس اول از هر 10كودك 9 نفر به تلويزيون تماشا مي كنند.

وي اظهار كرد: در سال هاي اول تحصيل زمان متوسطي كه يك كودك صرف تماشاي تلويزيون مي كند، دو ساعت در روز است واز اين سال ها به بعد تعداد فوق در كلاس هاي راهنمايي به اوج سه تا چهار ساعت مي رسد.

اين روان شناس درپايان تصريح كرد: راه پيشگيري از اين خشونت ها و تاثيرات منفي رسانه ها در كودك اين است كه دوران اوليه زندگي، تلوزيون را جانشين مادر نكنيم وبيشتر سعي كنيم كه كودكان احساس كنند در خانواده مورد علاقه هستند و به وجودشان احتياج است و تا آنجا كه ممكن است آنان را با دوستان و فعاليت هاي ديگر سرگرم کنیم.